Semezdin Mehmedinović (Kiseljak, 1961)
is dichter en schrijver en hoort tot de belangrijkste
auteurs van de Bosnische literatuur,
en in bredere zin van de literaturen
van het voormalige Joegoslavië. Tot het
uitbreken van de Bosnische oorlog was hij
in Sarajevo actief in literaire en artistieke
kringen als redacteur en curator. Het beleg
van de stad doorstond hij samen met
zijn gezin, en hij was een spil in het culturele
leven onder het beleg. Hij volgde zijn
vrouw en zoon vlak voor het einde van de
oorlog naar de Verenigde Staten, waar hij
tot enkele jaren geleden woonachtig was.
Hij werkte als redacteur bij een internationaal
nieuwsagentschap in de hoofdstad
Washington. Tijdens de oorlog in de jaren
negentig verscheen een eerste versie van
Sarajevo Blues, een verzameling gedichten
en beschouwingen over het leven in
het beleg. In 1998 verscheen een Engelse
vertaling bij het legendarische City
Lights van Ferlinghetti in San Francisco.
Daar verscheen in 2002 ook een vertaling
van de bundel Devet Aleksandrija (‘Nine
Alexandrias’),
het dichterlijke verslag van
een treinreis door de Verenigde Staten in
de weken na 11 september 2001. Een selectie
uit zijn werk verscheen in 2007 in
het Nederlands bij Atlas (Deze deur is
geen uitgang), in de vertaling van Reina
Dokter, en bezorgd door ondergetekende.
In de voorbije vijftien jaar heeft de stijl
van Mehmedinović zich ontwikkeld weg
van de poëtische vorm, via wat hij zelf
aanduidde als ‘genre-vrij’ schrijven tot wat
je zou kunnen kenschetsen als autofictie.
In een gestage reeks publicaties boekstaaft
hij zijn eigen ervaring met grote thema’s
als oorlog, ballingschap en politieke onderdrukking,
en met intiemere thema’s als
ziekte, ouderdom en het falende geheugen.
In de voorbije jaren is zijn werk breed vertaald,
onder andere het drieluik Me’med,
crvena bandana i pahuljica (Me’med, de
rode bandana en Sneeuwwitje) is met veel
succes in onder andere Engels (My heart,
Catapult, NY 2021) en Frans (Le matin ou
j’aurais dû mourir, Le Bruit du Monde,
Parijs 2022) vertaald. Deze internationale
erkenning gaat gelijk op met de groeiende
status van Mehmedinović in de landen
van het voormalige Joegoslavië, waar hij
een veelgevraagde gast is op festivals met
een regionale uitstraling.
De twee hier vertaalde verhalen komen
uit de bundel Ovo vrijeme sada (ʻHet
hier en nuʼ. Buybook, Sarajevo 2021), korte
verhalen die episodes uit Amerikaanse
ballingschap en het beleg van Sarajevo
met elkaar verbindt, met als gezamenlijk
obsessief thema de werking en het falen
van het geheugen. De bundel werd eerst
per verhaal, feitelijk als feuilleton, op een
webportal gepubliceerd, vergaarde daar al
een imposante lezersschare en is inmiddels
meerdere keren herdrukt, zowel in
Bosnië als in Kroatië.